IPv4 vs IPv6: Arhitektura, adresiranje i Dual-Stack

1. Revolucija adresnog prostora IPv6

Dok je 32-bitni IPv4 nudio 4,29 milijardi adresa (iscrpljenih 2011. godine), 128-bitni IPv6 donosi ogroman prostor od 3,4 × 10^38 jedinstvenih adresa:

2^128 = 340.282.366.920.938.463.463.374.607.431.768.211.456
(~3.4 × 10^38 addresses)

Jedna standardna /64 podmreža sadrži 18,4 kvintilijuna adresa, čime se zauvijek eliminira potreba za NAT translacijom.

2. Kanonska pravila zapisa RFC 5952

• Izostavljanje vodećih nula: Vodeće nule u svakom 16-bitnom bloku moraju se izostaviti (npr. 2001:0db8::0001 piše se kao 2001:db8::1).
• Sažimanje dvotočkom (::): Najdulji niz uzastopnih nula sažima se pomoću :: (samo jednom u adresi).
• Pravilo jednake duljine: Ako postoji više nizova nula iste duljine, sažima se prvi niz.
• Mala slova: Heksadekadski znakovi (a-f) moraju se pisati malim slovima.

3. Standardna hijerarhija podmreža u IPv6

• /32 Prefiks: Standardna RIR alokacija za pružatelje internetskih usluga (ISP).
• /48 Prefiks: Standardna alokacija za poslovne korisnike (65.536 /64 podmreža).
• /56 Prefiks: Preporučena alokacija za manje urede i podružnice.
• /64 Prefiks: Osnovna veličina LAN podmreže nužna za SLAAC (RFC 4862).

4. Dual-Stack strategija i Happy Eyeballs

Dual-Stack omogućuje paralelni rad IPv4 i IPv6 stogova na usmjerivačima i poslužiteljima, dok algoritam Happy Eyeballs (RFC 8305) daje prednost IPv6 prometu.